Zomerse koffiepauze: Liù, niet zomaar een naam, in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2033

Terwijl iedereen geniet van de Romeinse keuken, wordt er onbewust een tip van de familiale sluier opgelicht. Ondanks de brede schouders van Mario en het scherp toezicht  van Donna Rufina begint het evenwicht in de familie te wankelen.

foto 5

“Aan de tafel van Augusto zit iedereen te genieten van de bruschette en de aspergeslaatjes. Ze zijn allemaal uitgeput van de lange uren papierwerk en de gezellige huiselijke atmosfeer van Mario’s restaurant verzoent hen terug met de wereld van de gewone mensen die niet verdacht zijn van de ene of andere oplichterij. Uit de keuken komen de stemmen van het derde bedrijf van Turandot, het deel waarin Liù dood neervalt aan de voeten van Calaf.

“Een bekende naam heeft onze erfgename,” merkt John terloops op.

“Haar moeder en vooral haar grootmoeder hadden een grote passie voor Puccini,” antwoordt Augusto ernstig.

“En haar vader?”

Er valt een netelige stilte. John beseft dat hij een genante vraag heeft gesteld en probeert diplomatisch het gesprek over een andere boeg te gooien.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2570

Advertenties

Koffiepauze: Pierre in de ban van de koekjes van Frascati in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1840

Pierre ontdekt iedere dag weer dat hier in Italië ieder gerecht, ieder koekje zijn eigen verhaal heeft.

foto 5

“He Pierre, ik dacht al dat je van gedacht was veranderd.” verwelkomt Mario hem wanneer hij de keuken binnenkomt.

Pierre knipoogt: “Hoe kan een kok nu van gedacht veranderen met al deze delicatessen?”

Het kost hem geen twee minuten om een knapperige aspergesalade in handen te nemen met een typische lokale toets: de groene asperges, de olijfolie die hij juist heeft gekocht en de kleine kappertjes van Pantelleria die Mario hem heeft aangeraden. Ze kunnen on-line besteld worden, dus hij kan ze gemakkelijk ook in zijn Antwerpse keuken inlassen. Mario’s vrouw is in een mortel de look met de rozemarijn aan het fijnstampen voor de saus bij de houting. En Lisa, ah Lisa, hij kan zijn ogen nauwelijks van haar afhouden. Ze heeft haar lang golvend donkerbruin haar in een lage chignon bij elkaar gestoken en staat geconcentreerd het dessert voor de avond klaar te maken.

“Pupazze?” waagt Pierre schuchter terwijl ze de witte wijn in het deeg giet.

“Nee,” lacht Lisa terug, “we hebben hier in de Castelli een grote keus aan koekjes. Dit zijn de ciambelline van Dina met Frascati-wijn, heel lekkere zoete koekjes. In de herfst eten we er een cacchietto van pizzutello bij, de zwarte, krijg je mooie ogen van.”

“Cacchietto di pizzutello?”

“Een delicate, zoete druif van de Castelli.”

“Mooi resultaat geven ze,” antwoordt Pierre. Hij schrikt van zichzelf terwijl hij het zegt, zo’n spontane reactie is niets voor hem.    uit DE WIJN VAN CLEMENS

ciambelline-al-vino_1

Koffiepauze: Een niet-huwelijk op drijfzand in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1986

In het mooie Palazzo Chigi van Ariccia, naar een origineel ontwerp van de zeventiendeeuwse architect en beeldhouwer Bernini, begint voor Liù, de kleindochter en erfgename van Donna Rufina, een riskante periode, met een nepverloofde die voor niets en niemand uit de weg gaat om zijn plannen door te zetten.

foto 5

“Om vijf voor vier rijdt de Jeep het statige Palazzo Chigi in Ariccia binnen. Het is zover. Vol zelfvertrouwen grijpt Herman de hand van zijn toekomstige bruid. De burgemeester staat hen al op te wachten.

“Oh De Tijgerkat” roept Liù verrukt uit als ze de zaal ziet.

De burgemeester kan een trotse glimlach niet onderdrukken en wijst naar de foto’s op de vergulde tafel:
“Luchino Visconti heeft hier in 1962 de prachtige intense balscène met Don Fabrizio Salina en Angelica gedraaid.”

De burgemeester ratelt monotoon de artikels 143-144 en 147 van het Burgerlijk Wetboek af en stelt tenslotte de langverwachte vraag:

“Herman Russo, verklaart u Liù Schultz tot uw wettige echtgenote te nemen en getrouw alle plichten te zullen vervullen die door de Wet aan de huwelijkse staat worden verbonden?”

“Nee, nee, nee!”.

Gekuch en een schraperige lach weerklinken achteraan in de zaal. “Als er iemand tegen dit huwelijk is laat hen dan nu spreken of anders voor eeuwig zwijgen. En ik spreek! Herman Russo is nog geen jaar geleden getrouwd in Zuid-Afrika en zijn echtgenote is in blijde verwachting.”

Bliksemsnel draait Herman zich om. Hij heeft de schriele stem van zijn broer herkend.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

il-gattopardo-serie-tv-luchino-visconti-giuseppe-tomasi-di-lampedusa-982x540

Koffiepauze: Pierre vindt zijn mysterieuze wijn in Casale Marchese in Frascati in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1875

Chef-kok Pierre verkent Casale Marchese, de wijnboerderij waar al zeven generaties lang de goud-groene wijn met zijn neus van veldbloemen en exotisch fruit wordt geproduceerd en drinkt er voor de eerste keer de mysterieuze Clemens van Donna Rufina.

foto 5

“Na een goed half uur zoeken te midden van de wijngaarden stopt Pierre tenslotte voor een mooi ijzeren hek met het opschrijft ”Vinum laetificat cor hominis”, “Wijn verblijdt het hart van de mens”.

Beter kon hij niet ontvangen worden, het is dus hier dat die frisse witte wijn gemaakt wordt die ook in Buckingham Palace op tafel komt. Niet te verwonderen dat de Casale door de eeuwen heen zijn sporen heeft nagelaten en kardinalen, musici en schrijvers heeft bekoord. Hij kan het niet meer dan eens zijn met die Amerikaanse schrijfster die in de 19de eeuw betoverd was door “…een mooie boerderij, gelegen midden in het groen, genoemd De Markies”. Alhoewel, het is wel wat meer dan een boerderij, de locatie is geweldig en de antieke casale straalt een adelijke persoonlijkheid uit. Zelfs de autobus met luidruchtige Duitse toeristen die net achter hem is gestopt kan geen afbraak doen aan zijn intrigerend rendez-vous met Clemens.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

casale_fontana03

 

Koffiepauze: Een Antwerpse kok in Frascati in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1900.JPG

Pierre begint aan zijn gastronomische boodschappen in het mooie stadje van de Castelli Romani, waar onuitgesproken schuldgevoelens niet zelden schuilgaan achter een idyllisch dagelijks leven.

foto 5

“Pierre loopt enthousiast de pasticceria, norcineria , panetteria binnen en buiten, en na een uur staat hij aan de toog van de Bar degli Specchi van een caffè marocchino te genieten. In deze antieke caffetteria begint hij zich al een echte Fraschetaan te voelen. Voor hem op de grond staan vijf plastieken zakjes met een volle lading Frascati-delikatessen. Per toeval heeft hij ook nog een pastalaboratorium ontdekt met de veelzeggende naam Antico Pastificio. Luciano, een sympathieke vent, heeft hem het hele productieproces laten zien van de twee kilo’s verse tagliatelle die nu smakelijk op een kartonnen plateau in een van de zakjes op de kookpot liggen te wachten.

Alleen de wijn nog. Hij zou graag die Clemens vinden, de wijn van Donna Rufina en haar kardinaal, voor bij de Risotto. Het recept, de wijn, de muziek, een testament met alles erop en eraan, de laatste wil van een Italiaanse nobildonna, mijmert Pierre.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_0080

Koffiepauze: Het Romeins banket mag beginnen in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1871

Pierre zet een eerste stap in de wereld van de Italiaanse kok Mario. De lekkere plaatselijke specialiteiten, de frisse wijn, een mooi gezin, een gemoedelijke sfeer, alles lijkt perfect op zijn eerste dag in Frascati.

foto 5

“In het restaurant van Mario worden ze aangenaam verrast door de verleidelijke aroma’s van de authentieke Italiaanse keuken en de vriendelijke begroeting van de gastvrouw. Pierre en John gaan samen met Elsa aan tafel zitten terwijl Augusto kordaat naar de keuken stapt.

Mario komt naar de tafel van Pierre en John met een grote schotel met Italiaanse bergham, de typische coppiette in dunne plakjes gesneden, gemarineerde artisjokkenharten, blokjes Parmezaanse kaas, zwarte en groene olijven, kleine mozzarella ‘s en geroosterde en gemarineerde paprika’s, courgetten en aubergines. Lisa volgt hem op de voet met de bruschette terwijl haar moeder de glazen vult met een Frascati Doc Superiore. Pierre slaat Lisa en haar moeder gade en trekt zijn wenkbrauwen op. Mooi gezin heeft die Italiaanse kok, denkt hij terwijl hij naar Lisa kijkt die de bruschette op tafel zet.

Pierre schuift zijn bedenkingen over verloren erfgenamen op de achtergrond en laat zich inpalmen door het genot van de spijzen.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2366

Koffiepauze: Het vliegtuig landt in de luchthaven Leonardo da Vinci van Rome in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1857

Van België naar Italië, van de ene luchthaven naar de andere. De twee Belgen, chef-kok Pierre en zijn vriend John, landen in de luchthaven Leonardo da Vinci in Rome, vol verwachtingen over een gastronomische ontdekkingsreis en zich niet bewust van de riskante ontmoetingen die hen te wachten staan.

foto 5

“In de Terrazze di Roma op de eerste verdieping van de luchthaven van Fiumicino zitten Augusto en zijn secretaresse Elsa te genieten van een cappuccino en een chocoladetaartje. Het is een laat vieruurtje geworden, de Belgen landen maar eerst om acht uur en het zal nog wel een paar uur duren voordat ze gaan eten in het restaurant van Mario. De tijd begint te korten en met wat geluk wordt op woensdag het testament van Donna Rufina bekroond met een exclusieve fijnproeverij. Hopen maar dat er niets verkeerd loopt. “ uit DE WIJN VAN CLEMENS.

rome-airport-45266

 

 

Koffiepauze: De Rome-reis begint met vraagtekens in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1853

Chef-kok Pierre en zijn vriend John stappen op het vliegtuig van Brussels Airlines met bestemming Rome. Het wordt een reis met heel wat hangende vragen.

foto 5

“De motoren beginnen te draaien, gordels worden vastgeklikt, gsm’s uitgeschakeld: het vliegtuig stijgt op. Pierre klapt terstond zijn laptop open en legt de beruchte foto op het tafeltje voor John. John bekijkt hem vragend.

“Ik heb gisterenavond op Google nog een confrontatie met deze foto gezocht en ik heb een lange lijst resultaten gedownload. Heel duidelijk zijn de foto’s niet, maar we moeten alle verwijzingen noteren, misschien vinden we een ergens een spoor van onze Koen Russo en vier ogen zien meer dan twee.”

“Honderdvierenzeventig resultaten! Ja man, hoe komen we daar doorheen?” vraagt John ongeduldig.

“Eén voor één,” antwoordt Pierre droogjes en neemt pen en papier.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

d524d29d-989f-4573-9068-606b53621b45

Koffiepauze: Wie is wie? in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_1836

Pierre studeerde scheikunde aan de universiteit. Hij is nog altijd gek op formules maar soms vallen de puzzelstukjes niet in elkaar en dan hapert er iets. Het is de vooravond van zijn vertrek naar Rome, Pierre denkt aan de Italiaanse lunch die hem te wachten staat, maar wie is wie?

foto 5

“Pierre geeft John een klopje op zijn schouder, neemt een fles Satrico van Casale del Giglio en een paar toastjes met Ardennerham en asperges en gaat naar boven, naar zijn appartementje. Hij is aan een slow down toe, alles gaat te snel en te chaotisch denkt hij met tegenzin. Een paar slokken van de frisse witte wijn geven hem een nieuwe scheut energie, hij klapt zijn laptop open en schakelt de scanner aan. Het scherm licht op en zonder echt na te denken begint hij trefwoorden in te toetsen: digitale certificaten, helen en stelen van data, identiteitsfraude. ‘Iedere twee seconden wordt er ergens in de wereld iemands identiteit misbruikt’. Pierre staart naar het scherm en denkt aan Koen Russo, wie weet hoeveel mensen lopen er rond met die naam. Een heel origineel gezicht heeft die verloren erfgenaam trouwens niet, denkt hij. Eens zien wat er met Google afbeeldingen tevoorschijn komt. Wie weet hoeveel gezichten hij zal vinden, en ja hoor: de foto’s rollen, de een na de ander, voorbij op het scherm, sommige zijn te donker, onmogelijk er wijs uit te geraken. … Zijn aandacht begint te verslappen. Beter dat hij morgen samen met John een screening van de foto’s maakt. De vlucht naar Rome duurt twee uur, voldoende tijd om dat stukje van de puzzel te vinden. In gedachten doorloopt hij de Italiaanse erfenislunch. Hij mag niet vergeten het roze receptenboekje mee te nemen. Hoe raar kan het leven toch lopen: die Italiaanse nobildonna had waarschijnlijk nooit kunnen denken dat een Belgische kok een van haar lievelingsrecepten zou klaarmaken voor haar erfgenamen.”  uit DE WIJN VAN CLEMENS.

7418_1

 

Koffiepauze: De eerste momenten van twijfel in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1839

Liù, de kleindochter van de Italiaanse nobildonna Rufina en haar belangrijkste erfgename, begint twijfel te koesteren over haar verloofde Herman.

 foto 5

“Liù blijft onbeweeglijk met de telefoon in haar hand staan, ze is nog niet bekomen van de woede-uitbarsting van daarnet en nu ‘schatje, schatje, schatje’. Herman doet raar, hij gedraagt zich helemaal anders sinds ze terug in Frascati zijn, hij herinnert zelfs hun lievelingsplekjes van vroeger niet.

Terwijl ze nog nageniet van de romige smaak van de cappuccino loopt ze in de richting van de basiliek van Santa Maria sopra Minerva. Opgewonden ziet ze het pleintje met de obelisk op het olifantje. Het is vijf voor tien en de deuren van de kerk staan open. Ze herkent onmiddellijk het graf van Beato Angelico en hoort op de verre achtergrond de zachte stem van de Herman van vroeger.

Terwijl ze eerbiedig bij de grafsteen stilstaat merkt ze dat er nog andere grafstenen in de kerk zijn: “Kardinaal Clemente Micara, In domino confido, gestorven in 1965”. Was dat niet de Kardinaal die samen met Donna Rufina op een van de foto’s op de piano in Villa Rosa stond?” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1159