Koffiepauze: De eerste momenten van twijfel in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1839

Liù, de kleindochter van de Italiaanse nobildonna Rufina en haar belangrijkste erfgename, begint twijfel te koesteren over haar verloofde Herman.

 foto 5

“Liù blijft onbeweeglijk met de telefoon in haar hand staan, ze is nog niet bekomen van de woede-uitbarsting van daarnet en nu ‘schatje, schatje, schatje’. Herman doet raar, hij gedraagt zich helemaal anders sinds ze terug in Frascati zijn, hij herinnert zelfs hun lievelingsplekjes van vroeger niet.

Terwijl ze nog nageniet van de romige smaak van de cappuccino loopt ze in de richting van de basiliek van Santa Maria sopra Minerva. Opgewonden ziet ze het pleintje met de obelisk op het olifantje. Het is vijf voor tien en de deuren van de kerk staan open. Ze herkent onmiddellijk het graf van Beato Angelico en hoort op de verre achtergrond de zachte stem van de Herman van vroeger.

Terwijl ze eerbiedig bij de grafsteen stilstaat merkt ze dat er nog andere grafstenen in de kerk zijn: “Kardinaal Clemente Micara, In domino confido, gestorven in 1965”. Was dat niet de Kardinaal die samen met Donna Rufina op een van de foto’s op de piano in Villa Rosa stond?” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1159

Advertenties

Koffiepauze: Terugreis in het verleden in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_1834

De Italiaanse kok Mario begint aan een terugreis in het verleden  naar een dramatisch einde toe.

foto 5

“Mario begint hoe langer hoe sneller te stappen. Hij struikelt over een boomstronk die dwars voor het hek van de Villa Falconieri ligt, een nederige halte voor wat ooit een van de prachtigste villa’s van Frascati was, half vernietigd door de bombardementen van de tweede wereldoorlog.….

Onverwacht springt een kat krijsend vlak voor zijn neus en rent naar buiten. Wie weet wat gaat er om in de kop van een kat? Ze heeft hem wel uit zijn gepieker gehaald en hij loopt naar de grote muziekkamer waarnaar Donna Rufina de laatste keer met zoveel aandringen had gewezen. Hij voelt een steek in zijn hart wanneer hij de vleugelpiano ziet staan. Clara. De blauwe zetel van Donna Rufina, de cello, de rococo spiegel, de zware eikenhouten tafel die nu vol met borden en schalen staat. Meubels, meubels, en nog eens meubels, de muziek is verdwenen, de instrumenten zijn gebleven. Met een vertrokken gezicht loopt Mario naar de keuken. Halverwege de hall onder de trap, struikelt hij. Er is weinig licht en hij bukt zich om te zien wat er op de grond ligt: opengevallen boeken en schriften, afgescheurde bladen. De laatste keer dat hij in Villa Rosa is geweest, was alles nog keurig in orde, en dat was nog maar een paar dagen geleden. Verbaasd raapt hij het boeltje bij elkaar en loopt ermee naar de keuken. Veel wijzer wordt hij niet: gescheurde reisgidsen, een laatste spoor van de cosmopolitische inborst van Donna Rufina … een handgeschreven inventaris van haar wijnkelder, losse papieren.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

maxresdefault

Koffiepauze: Pierre zoekt naar de ontbrekende ingrediënten in DE WIJN VAN CLEMENS.

 

IMG_1714

Een mens is net zoals een menu, denkt chef-kok Pierre. Om hem echt te begrijpen moet je blijven zoeken tot alle elementen op hun plaats vallen.

foto 5

“Pierre kijkt bezorgd naar zijn vriend terwijl hij door de keuken loopt. Het gaat hem allemaal zo snel, verloren erfgenamen opsporen, vandaag in Antwerpen koken, overmorgen in Italië, en de seizoengerechten zullen sowieso van een ander terroir komen. Hij heeft niet eens de tijd gehad om John te vragen of hij iets te weten is gekomen over die spoorloze erfgenaam van de notaris. En wie weet hoe ze in Italië een Belgische kok zullen onthalen. Pierre heeft het gevoel dat hij van de ene naar de andere kant wordt getrokken, hij kan niet wachten om eindelijk eens rustig te gaan zitten en alle elementen op een rijtje te zetten. Zijn blik valt op de schotel met crostini, op een paar ontbreekt nog een toefje Peterselie. Net zoals de erfgenamen denkt hij, er zijn er een paar aan wie iets ontbreekt. Maar wat?” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1715

Koffiepauze: Een speurtocht met Italiaanse ingrediënten in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_1789

Pierre wilt het fijne weten van de erfenis van Donna Rufina en bereidt zich voor op een culinaire speurtocht in Italië.

foto 5

“De notaris neemt zijn bril af, kijkt eerst naar John, dan naar Pierre, gooit een blik op de krantenartikels.

“Ik heb een idee. Waarom komen jullie niet voor een week naar Rome. Ik vertrek morgen terug want de 18de wordt de erfenis van Donna Rufina besproken, en……”

Pierre kijkt met grote ogen naar de notaris, hij twijfelt, de erfenis heeft zijn nieuwsgierigheid geprikkeld, maar de zomersluiting van zijn restaurant is pas binnen een week gepland.

“Notaris, ik zie het niet goed zitten, mijn restaurant sluit eerst volgende week.” protesteert Pierre, maar de toon van zijn stem laat doorschemeren dat hij zelf alles behalve overtuigd is van hetgeen hij zegt.

John glimlacht en trekt zijn wenkbrauwen op. Hij weet dat Pierre het voor en na aan het afwegen is, heel de historie van de erfenis boeit hem en een speurtocht in Italië, één van zijn lievelingslanden, laat hem zeker niet onverschillig. John weet het uit ervaring: een onopgeloste zaak is zoals een recept met rauwe ingrediënten voor Pierre.

De gedachtenstroom van Pierre is op gang gekomen: de erfenis van een rijke nobildonna, een krantenknipsel van negentig jaar geleden, de begrafenis van Giacomo Puccini, een onvindbare erfgenaam met een broer van wiens bestaan niemand iets afweet… en Italië, zijn favoriete food en wine plek in Europa. ” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2989

Koffiepauze: Sporen van Giacomo Puccini in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_1795

Negentig jaar na zijn dood worden er onverwachts sporen van de Italiaanse componist Giacomo Puccini ontdekt in de nabijheid van Rome, in DE WIJN VAN CLEMENS.

foto 5

 

“Wat stond er in dat Belgisch krantenartikel?” denkt Liù luidop. Ze geraakt maar niet wijs uit het briefje van haar grootmoeder waarop in een onzeker handschrift enkele even twijfelachtige woorden stonden geschreven:

‘Liù, Le Soir 3/12/1924’.

“Herman, waarover ging het artikel in die Belgische krant ook weer?” herhaalt Liù.

“De begrafenis van Giacomo Puccini in Brussel en een hysterische scène van een Oostenrijkse sopraan.”

“Maar waarom heeft de verpleegster van mijn grootmoeder mij op de begrafenis de foto van een kardinaal en een gekrabbeld briefje gegeven, ik heb nooit geweten dat mijn grootmoeder in België is geweest.

Een Oostenrijkse sopraan? Zou het iets met mij en Oostenrijk te maken hebben?”

uit DE WIJN VAN CLEMENS

Giacomo-Puccini

Koffiepauze: Daar waar het allemaal begon in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_1768

Liù gaat terug naar waar het allemaal is begonnen: de Villa waar de wijn van Clemens werd gedronken.

foto 5

“De kiezelsteentjes knetteren onder de banden van de jeep terwijl ze de laan naar de Villa oprijden. Liù kijkt strak voor zich uit en drukt haar tas tegen haar maag tot het pijn doet. In de verte ziet ze de klerk van de notaris zenuwachtig heen en weer stappen.

Nog tien meter en ze is bij Villa Rosa.

De notaris maakt zich druk over de boedelopruiming maar voor haar zal het een grote emotionele huisontruiming worden. Tenslotte heeft ze hier niet alleen met haar grootmoeder maar ook met haar moeder heel wat jaren samen doorgebracht. Haar moeder, ze mist nog elke dag haar zachte blik, de enige echte thuis die ze heeft gekend.

De auto stopt, ze is er.

“Signorina Liù.”

Een zweterige handdruk van Gianni en de zware eiken deur gaat open.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_0632

Koffiepauze: Een troostende Tiramisu in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1609

Lisa, de dochter van de Italiaanse kok Mario, vergeet even haar zorgen en rare vermoedens en troost zich in de smeuïge zoetheid van een Tiramisu.

foto 5

 

“Nu ze haar hart heeft kunnen luchten voelt Lisa zich al een stuk beter en met een flauwe glimlach gaat ze naar de keuken, waar Anna op meesterlijke wijze de situatie weet te redden.

“Signor Mario, goedenavond, Lisa heeft me uitgenodigd voor een van uw bekende tiramisu. Ik heb het me geen twee keer laten zeggen, na een hele middag tussen de boeken zijn we echt aan een verzetje toe.”

Mario die zelf opgelucht is dat zijn dochter thuis is, laat zijn preek voor vanavond vallen en haalt met een goedmoedige glimlach twee ruime porties tiramisu uit de koelkast….

Lisa weet niet meer wat te denken. Misschien is het wel waar dat de verbeelding haar parten speelt en na nog een glas Cannellino is ze er bijna van overtuigd dat Anna wel gelijk zou kunnen hebben. Hoewel, haar vader deed ook al zo raar de laatste dagen en heel dat gedoe over de lunch van Donna Rufina….

Heel wat minder bezorgd gaat ze naar haar kamer, waar Sir Evans haar een geruststellende blik toewerpt. Ze valt onmiddellijk in een diepe slaap maar midden in de nacht schiet ze wakker. In de kamer beweegt er niets, buiten is alles stil. Een nachtmerrie, denkt Lisa, en ze slaapt verder.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

tiramisu-classico-ricetta-passo-a-passo--316184p514635

Koffiepauze: Een erfenis met gastronomische trekken in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1714

Gianni, de notarisklerk, annoteert de inboedel van de overleden aristocratische Donna Rufina en stuit verbaasd op haar handgeschreven recepten.

foto 5

“Gianni trekt zijn ogen wijd open wanneer hij de inhoud van het kistje ziet: documenten, stapeltjes bij elkaar gebonden brieven, een paar fotoalbums, muziekpartituren, een Franse bijbel en losse papiertjes met handgeschreven recepten. Dat Donna Rufina van fijne diners hield wist hij, maar dat ze zelf recepten had zitten schrijven en misschien wel aan de kookpotten had gestaan was een hele ontdekking. Je zou haar eerder inbeelden als een Caterina de’ Medici die ongewenste gasten met een giftig etentje verrast. …

De kookfantasie van Donna Rufina gaat van een kip met olijven en een frisse Frascati Superiore naar sushi met blauwvintonijn en saké. Naast haar passionele interesse voor Puccini en Wagner was die excentrieke oude dame blijkbaar ook een gastronomische globetrotter. “ uit het boek DE WIJN VAN CLEMENS.

caterina-dei-medici3-210x300

Koffiepauze: het rare kookboekje van een Italiaanse nobildonna in de WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1475

Pierre werpt een eerst blik op het rare kookboekje van Donna Rufina en meteen is zijn nieuwsgierigheid is gewekt.

foto 5

“Ik zie dat u een oud kookboekje raadpleegt.” zegt Pierre met een blik naar het roze boekje dat op het dossier met de initialen D.R. ligt.

“Ah ja, de recepten van Donna Rufina.”

“Donna Rufina?”

Die Italiaan begint hem hoe langer hoe meer te verbazen. Een notaris op zakenreis die bloedernstig in een oud kookboekje zit te bladeren.

“Donna Rufina, ja. Ze is drie weken geleden overleden en ik ben de uitvoerder van haar testament.

Hier, de authentieke recepten uit de keuken van Donna Rufina, je mag ze in alle rust bekijken. Ik heb zo de indruk dat ze bij jou in goede handen zijn,” antwoordt Augusto en geeft hem het kookboekje.

De fijnproever en de kok hebben elkaar gevonden en na nog een stukje appeltaart en een glaasje Eiswein is Pierre op de hoogte van het komen en gaan in Frascati en van het excentrieke leven van Donna Rufina en haar ingewikkelde erfenis.”   uit DE WIJN VAN CLEMENS.

villa-aldobrandini-frascati

Koffiepauze: een Italiaanse notaris in Antwerpen in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_4121

Notaris Augusto Landi, op zoek naar verdwenen erfgenamen, verkent de Antwerpse cafés.

foto 5

“De honger laat zich terug voelen en gelaten neemt Augusto een hap van het intussen nog meer uitgedroogde broodje. Nee, dat plat water bij het broodje doet de maat vol. Hij zit hier in het land van de Trappisten die waarschijnlijk in het café op de hoek op hem staan te wachten.

‘Kom Augusto, je goede gewoonten niet verliezen!’

Met een dorstige keel en hernieuwde energie stapt hij het hotel buiten en het kathedraalcafé’ “Het elfde gebod” op de hoek binnen.

Een biertje bestellen baart in dit land geen problemen, je hoeft maar je vinger in de lucht te steken en de naam van het bier te zeggen: “Trappist”.

De kelner mompelt iets terug waar Augusto niets van verstaat, dus knikt hij maar van ja en een minuut later zit hij met een voldaan gezicht te genieten van zijn Trappist Westmalle “Dubbel” wat dat ook mag beduiden, vergezeld van een bordje met brokjes pittige Brugse kaas.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_0525