Aperitief op zaterdagavond: kaastruffeltjes

Een frisse Müller Thurgau brut, een parelende schuimwijn uit de Noord-Italiaans regio van Trentino-Alto Adige, met kaastruffeltjes van emmenthal, gorgonzola, fontina, ricotta en parmezaan met een vestje van peper, paprika, curry, lijn- en papaverzaadjes.

IMG_2720IMG_2719

Advertenties

Aperitief op zaterdagavond: provolone piccante

Morellino di Scansano, een warme, robijnrode DOCG uit Toscane en crostini met een crème van pikante provolone van de Noord-Italiaanse Po-vallei.IMG_2660IMG_2661

Laatste koffiepauze met Pierre in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_0723

Pierre en de notaris hebben de oplossing van het Puccini-mysterie gevonden, maar het raadselachtige kookboekje van Donna Rufina is nog niet uitgelezen. Het staat klaar voor een nieuwe uitdaging.

foto 5

“Notaris Landi haalt diep adem en probeert zijn gedachten op een rij te zetten.

“Pierre jongen ga zitten, ik heb iets ongelooflijks ontdekt.

Je had gelijk, er is iets met die cello, maar niet wat jij dacht.

De Kardinaal Clemens van de wijn bespeelde inderdaad een cello en hij was regelmatig te gast op de Villa van Donna Rufina, maar hij was ook een goede vriend van Giacomo Puccini die hij tot in 1924 op zijn doodsbed heeft gevolgd.”

Pierre kijkt naar het klein roze kookboekje van Donna Rufina, denkt aan de wijncodes en aan hetgeen Augusto hem zojuist heeft verteld. Van een avontuur gesproken! … En wie weet welke schatten Donna Rufina nog allemaal heeft verborgen achter geheimzinnige codes? Fantastisch! Zijn gedachten slaan op hol.

“Ja Pierre” is het enige wat Mia uitbrengt wanneer Pierre aan het einde van zijn verhaal komt en zijn zus opgewonden aanstaart. Het is haar teveel.

“Er is misschien wel veel veranderd, maar er is ook veel hetzelfde gebleven, zoals het genieten van een smakelijk etentje.” zegt ze kalm.

Pierre kijkt naar zijn zus en glimlacht.

“Je hebt gelijk, zoals altijd trouwens. Wat er ook gebeurt, mijn keuken is en blijft mijn leidmotief.”

‘Maar de ontdekkingsreis is nog maar net begonnen’ denkt hij Puccini-dronken.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1275

Koffiepauze: Terug in België in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2386

Pierre is terug in België. De mooie en trieste herinneringen aan Frascati staan in zijn geheugen gebrand en hij heeft het moeilijk om in zijn Antwerps restaurantje terug aan de slag te gaan.

foto 5

“Ferm trekt Pierre Lisa naar de deur. Ze stribbelt nog wat tegen, maar loopt tenslotte mee zonder verder commentaar, met de cd krampachtig in haar hand.

Pierre slaakt een zucht van oplossing wanneer hij zijn zus ziet die rustig staat te koken.

“Hmm, koninginnenhapjes met kip?

’t Was een van ons moeder haar lievelingsgerechten, weet je nog?”

“Pierre, schenk jij de glazen in voor een aperitiefje? Ik heb ons troebel, blond Anwerps Seefbier gekocht met de abdijkaas van Père Joseph. Vroeger was dat bier hier de champagne van het volk en de kaas die de paters maken moet je zeker proeven.Kom je meteen in de goede atmosfeer.” lacht ze tegen Lisa.

Pierre is maar al te blij dat hij iets concreets kan doen en begint de kaas in blokjes te snijden. Hij kijkt tersluiks naar Lisa die nog altijd met de cd van Turandot in haar hand staat. Nog geen week geleden waren ze met Mario in Frascati aan het vieren met Pemar, hun nieuw zomeraperitief. De cd van Turandot doet hem terugdenken aan het idee van Mario en Donna Rufina om een opera-apero te organiseren. Nog iets waarvan hij werk moet maken.

“Kom meisjes, een toost op onze toekomst!” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_0187

Koffiepauze: Het afscheid nadert in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2317

Het afscheid van Frascati nadert. Mario, de geliefde chef-kok is gestorven, de valse erfgenamen zitten achter de tralies en Pierre plant zijn terugreis naar België. Niemand vermoedt dat de erfenis van Donna Rufina nog een laatste onverwachte wending zal nemen.

foto 5

“Augusto stopt voor de vertrouwde bar-pasticceria Eden. Ze laten het zich geen twee keer zeggen, er staat nog een tafeltje vrij in de schaduw.

“Paps kwam hier ook dikwijls, ‘s morgens vroeg,” zegt Lisa met een klein stemmetje.

“De roomsoezen waren zijn favorieten.”

“Zijn Frascati” antwoordt Augusto en laat zijn blik over de gebakjes, de broodjes en de mensen gaan.

Lisa knikt stil ja. Mario is nog onder hen. De vrienden kijken naar elkaar, ze weten dat Mario altijd aanwezig zal zijn. Wanneer de soezen, de tiramisu en de tramezzini op tafel worden gebracht, voelen ze bijna de aanwezigheid van de chef van Donna Rufina. Het is een snikhete dag geweest, maar nu begint er een koel briesje te waaien en ook de koorts van hun getormenteerde en opstandige gevoelens is aan het dalen. De stilte is zachter geworden.”  uit DE WIJN VAN CLEMENS..

IMG_1715

Koffiepauze: Clemens, een kardinaal, een wijn, een rum in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_2330

Clemens, een elegante fruitige wijn van Frascati, een toegewijde Italiaanse pauselijke nuntius in Brussel, een exclusieve acht jaar gerijpte rum van Martinique, je leert ze allemaal kennen tijdens het verblijf van Pierre in Italië.

foto 5

“Wanneer Augusto zijn vertrouwd salon binnenkomt, valt de vermoeidheid zo van zijn schouders. Zijn zachte lederen zetels, de eiken salontafel met zijn favoriete romans, het zwart gelakt likeurkastje met de grappa Nonino, een Amaretto Disaronno, een fles Elixir d’Anvers die Pierre hem heeft gegeven en… zijn Clément “single cask”, een oude rum premium AOC van Martinique, een Limited Edition met een subtiel en delicaat aroma die hem met zijn warme mahoniekleur doet terugdenken aan zijn Caraïbisch avontuur in het begin van zijn carrière.

“John, een laatste glas?”

“Clément, mi corazón!” een snelle blik op de flessen is John voldoende om de precieuze rum te herkennen.

“Wel wel Augusto, jullie hier in Frascati hebben een voorkeur voor die naam Clement, eerst de wijn, nu de rum, zit Donna Rufina hier ook achter?”

“Doña Joséphine” antwoordt Augusto dromerig terwijl hij de fles op het salontafeltje zet en in een opwelling van nostalgie begint hij te vertellen over zijn verblijf op de Caraïbische eilanden en zijn jarenlange correspondentie met Joséphine.

Haar laatste brief ligt nog tussen de pagina’s van ‘I promessi sposi’:

‘11 maart 1975

Mijn lieve Augusto….’

“11 maart, kardinaal Clemens is op een 11de maart gestorven, tien jaar eerder.

Een puur samenval van omstandigheden, maar soms kunnen cijfers een belangrijke rol spelen” redeneert Augusto luidop verder.

“Een paar cijfers en je hebt een relevante informatie, zoals het telefoonnummer van Elsa” lacht John.

“Of een iban-code van een buitenlandse bankrekening” gaat Augusto verder.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

wijn-clemens-1000-350x350

Laatste zomerse koffiepauze: Een passie voor wijnen met een raadsel in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1850

Chef-kok Pierre waagt zich in de meanders van  de antieke  wijnkelder van de overleden Donna Rufina.

foto 5

“Ongelooflijk! Mario had hem gesproken van Donna Rufina’s passie voor wijnen, maar wat hij hier ziet overtreft zelfs zijn stoutste verbeelding. De kelder is zeker honderd vierkante meter groot en de vier muren zijn volledig bezet met wijnrekken……’Eens zien of de fameuze Clemens hier ook te vinden is’ denkt Pierre hoopvol. Latium, Frascati. Het is een recente wijn, als hij goed herinnert dateren de eerste flessen van 2009. ‘Clemens’, hier heb je hem, een paar flessen van 2009 en 2010. Voorzichtig neemt hij een fles van 2009, de wijn van de risotto. In gedachten doorloopt hij het hele wijnproces, de Malvasia van Latium en Chardonnay druiven, de vinificatie op de wijnboerderij van Casale Marchese. Wanneer hij de fles terug op het rek legt, merkt hij dat er naast sommige rekken kleine etiketjes zijn gekleefd. Hier! Naast de flessen Clemens kleeft een handgeschreven briefje ‘7/8ADGC1924’!”  uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_1130

Koffiepauze: Pierre verkent de Castelli Romani

IMG_2291

Pierre ontdekt het meer van Nemi in de Castelli Romani, ‘de spiegel van Diana’. Volgens een antieke legende spiegelde de godin zich hier in de wateren van het meer aan de rand van een mysterieus bos. Nemi, een populaire plek voor de vakantie van de oude en hedendaagse Romeinen, is rijk aan restaurants en tavernes waar men in een fantastisch panorama kan genieten van de lokale specialiteiten.

foto 5

“Donna Rufina, ze was een Mecenas voor de koks,… en voor de muziek.

Jaren geleden, toen haar dochter nog leefde, hadden we grootse plannen om een operarestaurant te openen: muziek en gastronomie in een betoverende natuur. We hadden zelfs al een plaats gevonden met een prachtig panorama op het meer van Nemi. Zoals dit restaurant hier….”

Mario stopt zijn Golf langs de kant van de weg.

“Kom, ik zal je eens laten zien wat ik bedoel.

Dit is het restaurant ‘Il Faro’, een lekkere keuken en een prachtig panorama.”

En zonder verdere uitleg stapt Mario het restaurant binnen. Een vrouw met halflang zwart haar kijkt op van achter de toog. uit DE WIJN VAN CLEMENS

04_big

Zomerse koffiepauze: Angst voor paddestoelen? in DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_2246

De cantharellen, schijnbaar onschuldige oranje zwammetjes, zullen verwerkt worden in de risotto op de erfenislunch van Donna Rufina. Niemand vermoedt dat ze niet de enige paddestoelen zijn die in de keuken van Mario’s restaurant worden klaargemaakt.

foto 5

Mario zit al in de auto wanneer Pierre de straat komt ingelopen.

“Ik dacht al dat je me vergeten was. We moeten ons haasten, want we hebben een heel programma voor de boeg,” ontvangt Mario hem zonder veel omhaal en start de auto.

Hij heeft gelijk, denkt Pierre, koken vraagt tijd en bovendien is Mario een echte natuurkok die graag de lokale specialiteiten eer aandoet. Het gaat een volledige onderdompeling in de gastronomie van de Castelli worden. De eerste etape is Lariano, waar een paar vrienden van Mario wonen. Ze hebben beloofd die ochtend vroeg de cantharellen te gaan plukken in het bos waar ook heel wat eekhoorntjesbrood groeit.

“De cantharellen zijn zeldzaam en je moet goed uitkijken dat je hun giftige dubbelgangers, de valse hanekammen, niet plukt,” merkt Mario op wanneer ze Lariano naderen.

“Hopelijk hebben je vrienden de eetbare dooierzwammen geplukt…”

Hij kijkt naar Mario die langzaam het centrum van het stadje inrijdt en op een groot plein stopt.

“Het plein van Sant’Eurosia” zegt Mario.

Pierre schiet wakker uit zijn filosoferen, draait zijn hoofd naar Mario en staart hem zwijgend aan. Mario kan een glimlach niet onderdrukken.

“Pierre, jongen, waar zit jij met je gedachten, nog altijd bang voor giftige paddenstoelen?”

uit DE WIJN VAN CLEMENS

IMG_0310

 

 

Zomerse koffiepauze: Liù, niet zomaar een naam, in DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2033

Terwijl iedereen geniet van de Romeinse keuken, wordt er onbewust een tip van de familiale sluier opgelicht. Ondanks de brede schouders van Mario en het scherp toezicht  van Donna Rufina begint het evenwicht in de familie te wankelen.

foto 5

“Aan de tafel van Augusto zit iedereen te genieten van de bruschette en de aspergeslaatjes. Ze zijn allemaal uitgeput van de lange uren papierwerk en de gezellige huiselijke atmosfeer van Mario’s restaurant verzoent hen terug met de wereld van de gewone mensen die niet verdacht zijn van de ene of andere oplichterij. Uit de keuken komen de stemmen van het derde bedrijf van Turandot, het deel waarin Liù dood neervalt aan de voeten van Calaf.

“Een bekende naam heeft onze erfgename,” merkt John terloops op.

“Haar moeder en vooral haar grootmoeder hadden een grote passie voor Puccini,” antwoordt Augusto ernstig.

“En haar vader?”

Er valt een netelige stilte. John beseft dat hij een genante vraag heeft gesteld en probeert diplomatisch het gesprek over een andere boeg te gooien.” uit DE WIJN VAN CLEMENS.

IMG_2570